|
Onderweg naar het festival kan ik niet nalaten even te stoppen bij het gedicht van kunstenares Margerite Luitwieler:
Ik heb ze lief de plekken waar het tocht wanneer je er de bocht omgaat Geef mij maar de achterkant van huizen in gebieden waar elke groene spriet omringd door scheve stenen de droge grond uit schiet Het onbedoeld gemaakt gebied
(c) Margerite Luitwieler |


|
Er is een soort van straatfeest in de Czaar Peterstraat...Het ziet er gezellig uit, maar ik moet verder. |


|
Langs de Veemkade. Heel in de verte, aan de overkant achter de brug, ligt het Festivalterrein. |








|
Het Festivalterrein is bereikt. |




|
Boeken kunnen bij de toilethokken worden aangeschaft en kosten 50 eurocent per stuk.
De man die door zijn ogen ademt... |










|
Dichteres Kaatje Wharton (rechts) |


|
Mickey F |




|
De dichters dragen voor, terwijl links een Salsaband en rechts een hele swingende rockband speelt. Vlak naast ons klinkt gegil. Het komt van de zweefmolen. De dichters dragen voor. |








|
Robin Veen? (boven)
Een zeldzaam fenomeen: dichter (Jur) beleeft bij zijn voordracht een spontane uittreding. Of zou het toch aan de fotograaf liggen... |
|
Gerben de Ruiter
hier onder: Allesandro Aielo? |








|
Danny Danker (links)
Beli (onder) |








|
Wat komt daar aan gedreven? |
|
Het lijkt wel...
Een drijvende sopraan in een reusachtige jurk van paraplu's en parasollen |






|
Alexis de Roode (rechts)
Wilma van den Akker (onder) |








|
Rob Vos (links) |
|
Armando Dios
Volbloed liedjeszanger, dichter, performer en fotograaf.
Wilma van den Akker. |








|
Het ging me eigenlijk om die vader met dat kleine roze meisje die alweer bijna uit beeld loopt. Ik vond ze er lief uit zien samen; vader en dochter, maar de camera wilde niet sneller (rechtsboven).
Gespot: Pandorra en AC Vianen (rechts) |














|
Een onbekende bard voegt zich bij het gezelschap.
Pakt zijn gitaar en speelt wat van de minder bekende Beatle Songs.
|
|
Er wordt aandachtig geluisterd. |


|
Gezellig kletsen met Marija.
Danny en Marija zwaaien terug naar een passerend schip (onder) |
















|
Nog even schijnt de zon op haar felst... |
|
Maar dan geeft ze haar verzet op en laat zich traag, tussen de lichtjes en langs de wereld, in het IJ zakken. |



















Please wait while we load